1. آسیب شدید به پتینه محافظ موجود
آسیب مکانیکی رخ می دهد: در هنگام حمل و نقل، جابجایی یا نصب در محل، اجزای فولادی ممکن است خراشیده، فرورفته یا ساییده شوند-به عنوان مثال، هنگامی که تجهیزات سنگین روی سطح خراشیده میشوند، یا هنگامی که قطعات در حین حمل و نقل به یکدیگر ساییده میشوند. چنین آسیبی می تواند بخش های بزرگی از پتینه را از بین ببرد و فولاد لخت را در معرض دید قرار دهد. بدون زنگ زدن مجدد، نواحی در معرض به سرعت خورده می شوند (به جای یک لایه محافظ، زنگ شل و پوسته پوسته ایجاد می شود) و ممکن است به پتینه دست نخورده مجاور گسترش یابد.
خوردگی شیمیایی به پتینه نفوذ می کند: قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی خشن-مانند نمک های یخ زدایی (معمول در آب و هوای سرد)، آلاینده های صنعتی (مانند دی اکسید گوگرد یا کلر در مناطق ساحلی/صنعتی)، یا نشت تصادفی اسیدها/قلیاها-می تواند ساختار شیمیایی پتینه را از بین ببرد. به عنوان مثال، نمک های یخ زدایی در آب حل می شوند و از شکاف های کوچک در پتینه نفوذ می کنند و با فولاد واکنش می دهند و محصولات خوردگی محلول را تشکیل می دهند که شسته شده و پتینه را از داخل فرسایش می دهند. در این موارد، زنگ زدن مجدد (پس از تمیز کردن بقایای مواد شیمیایی) برای بازسازی یک پتینه جدید و پایدار از نظر شیمیایی مورد نیاز است.
پوشیدن طولانی مدت-پتینه را نازک می کند: در مناطق-ترافیک یا فرسودگی زیاد (مثلاً نردهها، پلهای عابر پیاده یا تجهیزات صنعتی)، اصطکاک یا ضربه مکرر میتواند به مرور زمان پتینه را نازک کند. هنگامی که پتینه بیش از حد نازک می شود که محافظت کافی را ارائه نمی دهد (معمولاً ضخامت کمتر از 50-100 میکرون)، زنگ زدگی مجدد به پرکردن لایه به ضخامت مطلوب کمک می کند.
2. عدم تشکیل یک پتینه محافظ یکنواخت در ابتدا
قرار گرفتن در معرض محیطی نابرابر: به عنوان مثال، اگر یک سازه فولادی دارای بخش هایی باشد که دائماً سایه دار و خشک هستند (مثلاً زیر بام یا نزدیک دیوارها) در حالی که بخش های دیگر دائماً در معرض باران و رطوبت هستند، بخش های مرطوب ممکن است به سرعت یک پتینه تشکیل دهند، در حالی که بخش های خشک برهنه می مانند یا فقط زنگ های پراکنده و پوسته پوسته ایجاد می کنند. این ناهماهنگی نقاط ضعفی در حفاظت در برابر خوردگی ایجاد می کند. زنگزدگی مجدد شامل تنظیم محیط (مثلاً مرطوب کردن موقت بخشهای خشک) یا استفاده از زنگزدگی کنترلشده-القای محلولهایی است تا اطمینان حاصل شود که کل سطح یک پتینه یکنواخت را تشکیل میدهد.
آلودگی سطح قبل یا حین نصب: روغن، گریس، گرد و غبار، یا بقایای ساختمانی باقی مانده بر روی سطح فولاد می تواند مانع از رسیدن اکسیژن و رطوبت به فولاد شود و از تشکیل پتینه جلوگیری کند. به عنوان مثال، اگر اجزای فولادی با بازدارندههای زنگ- بر پایه روغن که به طور کامل تمیز نشدهاند ذخیره شوند، یا اگر پاشیده شدن بتن از ساختمان مجاور روی سطح خشک شود، مناطق آلوده به درستی زنگ نمیزنند. زنگ زدگی مجدد ابتدا مستلزم تمیز کردن کامل سطح (با استفاده از چربی زدا، شستشوی تحت فشار، یا سندبلاست برای آلودگی های شدید) برای حذف ناخالصی ها است، سپس فولاد را در معرض شرایطی قرار دهید که زنگ زدگی یکنواخت را افزایش می دهد.
شرایط محیطی اولیه شدید: در آب و هوای بسیار خشک (مثلاً بیابانها با رطوبت کم) یا مناطق بسیار آلوده (مثلاً مناطق صنعتی با سطح ذرات معلق)، پتینه ممکن است خیلی آهسته تشکیل شود یا با گرد و غبار آلوده شود و در نتیجه یک لایه متخلخل و غیر محافظ ایجاد شود. زنگ زدن مجدد در اینجا ممکن است شامل رطوبت کنترل شده (برای سرعت بخشیدن به زنگ زدن در مناطق خشک) یا شستشوی دوره ای (برای حذف آلاینده های سطحی) برای هدایت تشکیل یک پتینه متراکم باشد.
3. قرار گرفتن در معرض محیط های بسیار خشن تر از آنچه در ابتدا برای آن طراحی شده بود
محیط های دریایی یا ساحلی: غلظت بالای نمک در هوای ساحلی می تواند پتینه استاندارد ASTM A588 را تخریب کند، زیرا یون های نمک خوردگی الکتروشیمیایی را تسریع می کنند. اگر یک قطعه فولادی که ابتدا در داخل نصب شده است، بعداً به یک منطقه ساحلی منتقل شود، پتینه موجود ممکن است با گذشت زمان پوست کنده یا حل شود. زنگ زدگی مجدد در این مورد شامل ایجاد یک پتینه ضخیم تر و بیشتر در برابر نمک-مقاوم در برابر نمک-اغلب با قرار دادن فولاد در معرض یک محیط نمک کنترل شده-پاشش یا استفاده از زنگ زدگی{7}}ترکیباتی است که تراکم پتینه را افزایش می دهد.
محیطهای صنعتی یا شیمیایی-: تأسیساتی مانند پالایشگاه ها، نیروگاه ها یا تصفیه خانه های فاضلاب سطوح بالایی از گازهای خورنده (مانند سولفید هیدروژن، کلر) یا مایعات را آزاد می کنند. این مواد می توانند با پتینه موجود واکنش داده و آن را شکسته و فولاد را در معرض دید قرار دهند. زنگ زدن مجدد در اینجا ابتدا مستلزم حذف رسوبات شیمیایی از سطح، سپس ایجاد یک پتینه جدید است که در برابر آلاینده های صنعتی خاص موجود مقاوم تر است.



