1. مواد جوشکاری مناسب را انتخاب کنید
با مقاومت در برابر خوردگی مطابقت داشته باشید: از جوشکاری های جوشکاری (الکترودها ، سیمها) که برای فولاد هوازدگی طراحی شده است ، مانند E71T- 8-W2 (سیم با شار) یا E6013-W (الکترود) در استانداردهای AWS یا نمرات معادل در استانداردهای دیگر (به عنوان مثال ، EN 16002) استفاده کنید. اینها حاوی عناصر آلیاژی (مس ، CR) برای اطمینان از تشکیل فلز جوش یک پتینه محافظ شبیه به فلز پایه هستند.
از مواد مصرفی معمولی خودداری کنید: از مواد جوشکاری فولاد کربن استاندارد استفاده نکنید (به عنوان مثال ، E6010 ، E7018) مگر اینکه مشخص شود ، زیرا آنها مقاومت در برابر خوردگی منطقه جوش را کاهش می دهند و منجر به زنگ زدگی زودرس می شوند.
2. پارامترهای جوشکاری کنترل
ورودی حرارت: ورودی بیش از حد حرارت (جریان زیاد ، سرعت سفر آهسته) می تواند باعث شود:
درشت دانه در گرما - منطقه آسیب دیده (HAZ) ، کاهش سختی را کاهش می دهد.
سوختگی-} خاموش از عناصر آلیاژ (مخصوصاً p ، cr) در جوش ، مقاومت در برابر خوردگی را تضعیف می کند.
ورودی حرارتی توصیه شده: به طور کلی 15-35 کیلوژول در سانتی متر (تنظیم بر اساس ضخامت مواد).
دمای تداخل: برای صفحات ضخیم (بیشتر از یا برابر با 12 میلی متر) ، دمای همسایگی را زیر 250 درجه کنترل کنید (یا همانطور که توسط روش جوشکاری مشخص شده است) برای جلوگیری از آغوش HAZ.
3. آماده سازی جوشکاری pre-
فلز پایه را تمیز کنید: روغن ، رنگ ، زنگ زدگی یا اکسید لایه ها را در 20-30 میلی متر از مفصل جوش با استفاده از برس های سیم ، چرخ ها یا تمیز کردن شیمیایی بردارید. آلاینده ها می توانند باعث تخلخل یا کاهش چسبندگی جوش شوند.
از پیش گرم شدن خودداری کنید (مگر اینکه لازم باشد)：SPA-H has good weldability at room temperature. Preheating (above 150°C) is only required for thick plates (>25 میلی متر) یا در محیط های سرد (<0°C) to prevent cold cracking. Over-preheating may degrade corrosion resistance.
4. POST - درمان جوشکاری
بدون عملیات حرارتی اجباری: بر خلاف فولادهای قدرت بالا- ، SPA- H معمولاً نیازی به پست - anyealing جوش یا تسکین استرس ندارد ، زیرا این می تواند توانایی تشکیل پتینه {3} را تغییر دهد. تسکین استرس (در صورت نیاز برای بخش های ضخیم) باید در کمتر از یا برابر با 620 درجه انجام شود تا از انتشار عنصر آلیاژ جلوگیری شود.
درمان سطح برای مقاومت در برابر خوردگی:
با استفاده از سنگ زنی یا مسواک زدن به سیم ، پاتر ، سرباره و اکسیدها را از بین ببرید تا از تشکیل یکنواخت پتینه در سراسر جوش و فلز پایه اطمینان حاصل کنید.
برای کاربردهای مهم (به عنوان مثال ، پل های ساحلی) ، یک آغازگر فولادی هوازدگی را در منطقه جوش اعمال کنید تا پیشرفت پتینه را تسریع کرده و از خوردگی ناهموار جلوگیری کنید.
5. روش های جوشکاری
فرآیندهای مناسب: SMAW (جوشکاری چوب) ، GMAW (MIG) و FCAW (شار- جوشکاری قوس Cored) ترجیح داده می شوند. از جوشکاری سوخت اکسی- خودداری کنید ، زیرا گرمای بیش از حد تولید می کند و ممکن است جوش را آلوده کند.
گاز محافظ: برای GMAW ، برای کاهش تخلخل و اطمینان از شکل جوش خوب از AR + 2} - 5 ٪ گاز محافظت شده استفاده کنید.
6. از نقص جوش خودداری کنید
تخلخل: مشترک در SPA- H به دلیل محتوای P آن. از مواد تمیز ، جریان مناسب گاز محافظت شده و از رطوبت در شار/الکترودها جلوگیری کنید.
ترک: اگرچه نادر است ، ممکن است در بخش های ضخیم یا محیط های رطوبت بالا {0} رخ دهد. از مواد مصرفی جوشکاری هیدروژن کم {{2} کم استفاده کنید (ذخیره در اجاق های خشک) و میزان خنک کننده را کنترل کنید.
همجوشی زیربنایی یا ناقص: اینها شکافهایی را ایجاد می کنند که در آن خوردگی می تواند آغاز شود. از زاویه مشعل مناسب و سرعت سفر اطمینان حاصل کنید.
7. قوام تشکیل پاتینا
منطقه جوش و فلز پایه باید به مرور زمان یک پتینه یکنواخت را تشکیل دهند. تفاوت در محتوای آلیاژ یا پایان سطح بین آنها می تواند باعث "خوردگی گالوانیک" شود (آب و هوای کمتر-} منطقه مقاوم سریعتر خراب می شود).
پس از جوشکاری ، اگر سطح جوش ناهموار یا اکسیده شده باشد ، آن را به آرامی خرد کنید تا با زبری فلز پایه مطابقت داشته باشد ، و ترویج توسعه یکنواخت پتینه.
