1. خصوصیات بصری
رنگ و یکنواختی: یک پتینه پایدار به طور معمول به عنوان یک لایه متراکم ، یکنواخت ، قهوه ای تیره تا سیاه و سفید با رنگ مات یا کمی براق ظاهر می شود. این باید کل سطح را بدون لکه های لخت آشکار ، رگه های زنگ زدگی قرمز یا پوسته پوسته شدن بپوشاند.
بافت سطحی: لایه باید وقتی به آرامی با انگشت یا پارچه مالیده شود ، احساس محکم و چسبنده ای داشته باشد ، و ذرات زنگ زدگی کم و بدون گشاد را به خود اختصاص دهد. در مقابل ، زنگ زدگی ناپایدار ، اغلب پودر ، پوسته پوسته یا رنگی ناهموار است (به عنوان مثال ، قرمز روشن یا نارنجی).
2. صداقت جسمی
چسباندن: لایه زنگ زدگی نباید هنگام قرار گرفتن در معرض استرس مکانیکی سبک (به عنوان مثال ، ضربه زدن با یک ابزار نرم یا خم شدن یک نمونه کوچک) از بستر فولادی جدا شود ، تراشه یا جدا شود. یک پتینه پایدار محکم به فلز پیوند می زند و به عنوان سدی در برابر خوردگی بیشتر عمل می کند.
تراکم و ضخامت: در حالی که ضخامت می تواند متفاوت باشد ، یک لایه پایدار به طور کلی متراکم و جمع و جور است ، متخلخل یا بیش از حد ضخیم نیست. زنگ زدگی بیش از حد ضخیم و سست (اغلب با یک ساختار لایه ای) نشانگر خوردگی مداوم و کنترل نشده است.
3. ترکیب شیمیایی
غنی سازی آلیاژ: فولاد هوازدگی حاوی عناصری مانند مس ، کرو ، نی و P است که در حین تشکیل به لایه زنگ زدگی مهاجرت می کنند. یک پتینه پایدار در این عناصر غنی شده است و ترکیبات نامحلول (به عنوان مثال ، اکسیدهای مس ، هیدروکسیدهای کروم) را تشکیل می دهد که باعث کاهش نفوذپذیری آب و اکسیژن می شود. این می تواند از طریق تکنیک هایی مانند فلورسانس اشعه ایکس (XRF) یا طیف سنجی اشعه ایکس پراکنده انرژی (EDS) تأیید شود تا سطح بالایی از این آلیاژها در زنگ زدگی را تشخیص دهد.
pH و ثبات الکتروشیمیایی: لایه پایدار تمایل به ایجاد یک ریز محیط زیست کمی قلیایی (8-9 pH) دارد که خوردگی بیشتر را مهار می کند. آزمایشات الکتروشیمیایی ، مانند اندازه گیری پتانسیل خوردگی یا مقاومت قطبش ، می تواند نشان دهنده کاهش فعالیت پتینهای پایدار باشد که تراکم جریان خوردگی کم را نشان می دهد ، که نشان دهنده حداقل از دست دادن فلز در حال انجام است.
4. زمان قرار گرفتن در معرض محیط زیست
در محیط های طبیعی در فضای باز ، فولاد هوازدگی به طور معمول 1-3 سال طول می کشد تا بسته به عواملی مانند رطوبت ، بارندگی و سطح آلاینده ، یک پتینه پایدار تشکیل شود. در محیط های خشن یا با نمک بالا (به عنوان مثال ، مناطق ساحلی) ، فرآیند تشکیل ممکن است طولانی تر شود و ممکن است لایه بدون درمان اضافی پایدار باشد.
