1. کربن (C): کنترل شده برای جلوگیری از شکنندگی
محدوده محتوا: کمتر یا مساوی 0.18٪ (به شدت محدود).
تاثیر بر سختی: کربن با تشکیل کاربیدهای آهن، فولاد را تقویت میکند، اما کربن اضافی شکنندگی را افزایش میدهد-بهویژه در دماهای پایین-با ترویج تشکیل فازهای سخت و شکننده مانند مارتنزیت. S355K2W با درپوش کربن در 0.18 درصد، از بارش بیش از حد کاربید جلوگیری می کند، شکل پذیری را حفظ می کند و به فولاد اجازه می دهد انرژی را در هنگام ضربه جذب کند (برای چقرمگی بسیار مهم است).
2. منگنز (Mn): انعطاف پذیری و چقرمگی را افزایش می دهد
محدوده محتوا: 1.00–1.60%.
تاثیر بر سختی: منگنز به عنوان یک "تقویت کننده محلول جامد" عمل می کند و هم استحکام و هم شکل پذیری را بهبود می بخشد. این ماده با تشکیل ادغام های MnS (به جای FeS که باعث ترک خوردن داغ می شود) با اثر شکنندگی گوگرد مقابله می کند و باعث تشکیل ریزساختارهای ریز و فریت{1}}پرلیت می شود. این پالایش به فولاد کمک می کند تا در هنگام ضربه تغییر شکل پلاستیکی پیدا کند و جذب انرژی را افزایش دهد.
3. سیلیکون (Si): از قدرت بدون قربانی کردن سختی پشتیبانی می کند
محدوده محتوا: 0.15–0.55%.
تاثیر بر سختی: سیلیکون ماتریس فریت را تقویت می کند اما برای جلوگیری از کاهش شکل پذیری در محدوده متوسط نگه داشته می شود. در سطوح بالاتر، سیلیکون میتواند «دمای انتقال» را افزایش دهد (دمایی که در زیر آن فولاد شکننده میشود)، اما محتوای کنترلشده Si S355K2W تضمین میکند که این انتقال کم باقی بماند و چقرمگی را در -20 درجه و پایینتر حفظ کند.
4. نیوبیم (Nb) و وانادیوم (V): پالایش دانه برای ریزساختارهای سخت تر
محدوده محتوا: Nb 0.015–0.060%؛ V کمتر یا مساوی 0.12٪ (اغلب به عنوان افزودنی میکروآلیاژی وجود دارد).
تاثیر بر سختی: These elements are critical for grain refinement-one of the most effective ways to enhance low-temperature toughness. They form fine carbides/nitrides that pin grain boundaries during rolling and cooling, preventing the growth of coarse austenite grains. Finer grains reduce the distance between grain boundaries, limiting the propagation of cracks during impact and increasing the energy required to cause fracture. This is why S355K2W maintains toughness even in thicker plates (>100 میلی متر)، جایی که احتمال درشت شدن دانه بیشتر است.
5. مس (مس)، کروم (کروم) و نیکل (نیکل): عناصر هوازدگی با مزایای چقرمگی ثانویه
محدوده محتوا: مس بزرگتر یا مساوی 0.25%؛ Cr 0.30-1.20٪؛ Ni کمتر یا مساوی 0.65٪ (اختیاری).
تاثیر بر سختی: این عناصر در درجه اول برای مقاومت در برابر هوا (تشکیل یک پتینه محافظ) اضافه می شوند، اما به طور غیر مستقیم از چقرمگی نیز پشتیبانی می کنند. مس و نیکل با تثبیت فاز فریت و کاهش خطر تشکیل مارتنزیت شکننده، شکلپذیری در دمای پایین{1}}را افزایش میدهند. کروم، زمانی که با نیوبیم جفت می شود، ساختار دانه را بیشتر اصلاح می کند و توانایی فولاد را برای حفظ چقرمگی در دماهای زیر صفر- بهبود می بخشد.
6. گوگرد (S) و فسفر (P): به شدت محدود برای جلوگیری از شکنندگی
محدوده محتوا: S کمتر یا مساوی 0.030%؛ P کمتر یا مساوی 0.035٪.
تاثیر بر سختی: گوگرد اجزایی تشکیل می دهد که می توانند به عنوان نقاط شروع ترک عمل کنند، در حالی که فسفر در مرزهای دانه جدا می شود، آنها را ضعیف می کند و شکنندگی را افزایش می دهد-به ویژه در دماهای پایین. با پوشاندن این ناخالصی ها، S355K2W نقص های ریزساختاری را به حداقل می رساند که در غیر این صورت جذب انرژی ضربه را کاهش می دهد.



